Η Κύπρος του 2032 (Γ’)

Συνέχεια που το Β’

_____________________________________

Αναδημοσίευση που το περιοδικόν Τάιμ, Ιούνης του 2032

Ελλάδα: Που την πτώχευση στον ελληνορθόδοξο φανταμενταλισμό.

Η πρόσφατη ιστορία της Ελλάδας εν λλίον πολλά γνωστή. Με την παγκόσμια οικονομική κρίση των αρχών του αιώνα, η οικονομία της εκατέρρευσε. Μετά που αρκετά χρόνια διαπραγματεύσεων με την ΕΕ τζιαι το ΔΝΤ, τελικά ο Ελληνικός λαός εξεγέρτηκεν το 2015 τζιαι απέρριψεν τα λογής-λογής μνημόνια που εμάχουνταν να του φορήσουν οι Ευρωπαίοι. Ο στρατός αναγκάστηκεν να επέμβει για να ‘αποκαταστήσει την τάξην’, τζιαι η πολιτική ηγεσία της χώρας εκατάφερεν να διαφύγει στο εξωτερικό, αφού ήταν ο κύριος στόχος της εξέγερσης.

Μετά που μιαν περίοδον εξομάλυνσης της κατάστασης, ο στρατός αποφάσισεν να αφήκει την εξουσίαν, αλλά με το κενόν που εδημιουργήθηκεν εν υπήρχεν αρκετή πολιτική ηγεσία για να γίνει μεταβίβαση, ούτε τζιαι για να γινούν εκλογές. Αποφασίστηκεν τελικά η εξουσία να δοθεί προσωρίνα στην ηγεσίαν της Ελληνικής Εκκλησίας, της οποίας ο διοικητικός/φοροσυλλεκτικός ρόλος του Οθωμανικού της παρελθόντος εδίαν της τουλάχιστον έναν βαθμόν νομιμοποίησης. Εξ’άλλου, η σύγχρονη Εκκλησία έπαιζεν έναν σημαντικόν ρόλον στην πολιτικήν που το παρασκήνιον, με επιρροήν πάνω στην πολιτικήν ηγεσίαν τζιαι την χρηματοδότησην τζιαι καθοδήγησην ακροδεξιών ομάδων.

Η μεταβίβαση της εξουσίας εγίνηκεν το 2018, με την ιδέαν ότι η Εκκλησία ήταν να οργανώσει εκλογές το 2020. Στο μεταξύ, η αποβολή της χώρας που την ΕΕ τζιαι το ΝΑΤΟ απομόνωσε την ακόμα παραπάνω. Αμέσως εκυριάρχησεν ο εθνικισμός, η ξενοφοβία τζιαι ο μιλιταρισμός. Το εμπάργκο που επιβλήθηκεν με την δικτατορίαν έκαμεν την κατάστασην πολλά δύσκολην για την Ελληνικήν οικονομίαν. Εκατομμύρια κόσμος αναγκαστήκαν να μεταναστεύσουν, με κύριον προορισμόν την Κίνα, για έναν καλλύττερο μέλλον.

Η παρουσία των ιεραρχών στην εξουσίαν έφερεν μιαν περίοδον ‘σοβιετοποίησης’ της Ελληνικής κοινωνίας, όπου οι αξίες της θρησκείας τζιαι του έθνους ήταν υπεράνω συζήτησης. Η Εκκλησία επροετοιμάστηκεν για να έχει την εξουσίαν για πολλές δεκαετίες, τζιαι συνεχώς υπονόμευκεν τον πολιτικόν πλουραλισμόν ως ανθελληνικόν τζιαι διασπαστικόν.

Η οικονομική κατάρρευση έφερεν τζιαι την εξάρτησην. Η ‘μικρή Κύπρος μας’, που ήταν κάποτε η αλύτρωτη κόρη της μητέρας πατρίδας, επωφελήθηκεν μιας πιο ρεαλιστικής πολιτικής τζιαι κατάφερεν να φκει που τον μηχανισμόν στήριξης με έναν συνδυασμόν Ρωσικής βοήθειας (δάνειο) τζιαι σύσφιξης σχέσεων με το κύκλωμα ξεπλύματος βρώμικου χρήματος στην Μέσην Ανατολήν. Σταδιακά, οι Έλληνες Κυπραίοι εμπορέσαν να αυξήσουν την επιρροήν τους στην πολιτικήν, οικονομικήν τζιαι στρατιωτικήν ζωήν της Ελλάδας (η Σχολή Ευελπίδων εμεταφέρτηκεν στην Πέγειαν για οικονομικούς λόγους). Η βασική στελέχωση του Ελληνικού Στρατού εγίνετουν με Κυπραίους αξιωματικούς, ειδικά στα επιτελεία, τζιαι ο αρχηγός εν πάντα Κυπραίος. Έτσι σιγά-σιγά, παρόλην την εθνοκεντρικήν δράσην των ιεραρχών στην Ελλάδαν, η πραγματική δύναμη απορρέει που την Λευκωσίαν, τζιαι ειδικά μετά την πιο στενήν συνεργασίαν Αρχιεπισκοπής-προεδρικού. Η Λευκωσία εγίνηκεν πλέον ο κύριος εκφραστής του Ελληνικού εθνικισμού, τζια το ‘εθνικόν κέντρον’, σε μιαν αντιστροφήν της πραγματικότητας του προηγούμενου αιώνα.

Σήμερα, το 2032, η Εκκλησία της Ελλάδας έχει όμως έναν νέον ηγέτην. Ο Αρχιεπίσκοπος Παρθένιος ο ΚΗ’, έχει άλλες ιδέες. Άρκεψεν να χαλαρώννει τον έλεγχο στα ΜΜΕ, στην πολιτική ζωή, τζιαι κάμνει αννοίματα προς την ΕΕ με σκοπόν να φέρει την χώρα ξανά στην τροχιά της. Σπουδασμένος στο Χάρβαρντ, ο Παρθένιος (κοσμικόν όνομαν Μανώλης Μόσχος), έχει μιαν πιο νεοφιλελεύθερην προσέγγισην τζιαι κατάφερεν να επικρατήσει στην Εκκλησίαν παρά τες αντιδράσεις των συντηρητικών. Τα αννοίματα του Παρθένιου, τζιαι οι εκδηλώσεις αυτονομιστικών τάσεων επροκαλέσαν εντάσεις στες σχέσεις με την Λευκωσίαν, η οποία άρκεψεν να μελετά σχέδια ανατροπής του. Φημολογείται ότι οργανώννει ένοπλες ομάδες για να προκαλέσουν κρίσην τζιαι ανατροπήν της κυβέρνησης. Ο Έλληνας Κυπραίος πρόεδρος, Νίκος Σαμψών αρνείται κάθε ανάμειξην, αλλά άλλες πληροφορίες αναφέρουν ότι ένας μεγάλος στρατηγός τζιαι βετεράνος αγωνιστήν της εξέγερσης του 2015 εν ήδη σε κρησφύγετο σε προάστιον της Αθήνας. Το όνομαν του; Αχιλλέας Γρίβας, που μεγάλον τζάκιν επαναστατών.

Advertisements
This entry was posted in Ιστορίες, Πολιτικά τζιαι ιστορία and tagged , , , , , , , . Bookmark the permalink.

3 Responses to Η Κύπρος του 2032 (Γ’)

  1. «Η σχολή ευελπίδων εμεταφέρτηκεν στην Πέγειαν» !! 🙂

    «Η Λευκωσία εγίνηκεν πλέον ο κύριος εκφραστής του Ελληνικού εθνικισμού» – Μα ενόμιζα ότι εν τούτον που ίσχυεν που ….. ‘πάντα’ – Ήντα αρφάλιν της γης είμαστεν;!

  2. Ο/Η M λέει:

    Ναι, όντως, έτσι νομίζουμεν εμείς, τζιαι τελικά το 2032 επαληθεύκεται…ας πούμεν 😉

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s