Η Κύπρος του 2032 (Α’)

15 Ιούλη 2032. Ο πρόεδρος της Ελληνικής Κυπριακής Δημοκρατίας (ΕΚΔ), Νίκος Σαμψών μπαίνει στο γραφείο του καταϊδρωμένος. Φκάλλει το Ιταλικόν σακκούιν του, τα παπούτσια τζιαι τες κλάτσες, τζιαι βυθίζεται στην δερμάτινην καρέκλαν του. Το σιέριν του ασυναίσθητα φτάννει το κουμπίν τζιαι πατά το για να άψει το έαρκοντίσιον. Όπως του φακκά ο κρυός αέρας, κλείει τα μμάθκια του τζιαι πνάζει για 2-3 λεπτά. Η παρέλαση ήταν πολλά καλή, αλλά τζιείνος ο λάλλαρος ο γέριμος εν πολλύν κακόν. Γιατί εν εκάμαν την ένδοξην επανάστασην του 1974 τον Νιόβρην που εν πιο δροσιά; Άτε, έστω τζιαι τον Μάην. Ήταν ανάγκη τον Ιούλην σιόρ;

Αννοίει τα μμάθκια του, σάννα τζιαι θυμήθηκεν κάτι. Σηκώνει το ακουστικό. «Ναι, εμπρός. Τον Πολύκαρπον παρακαλώ.» Περιμένει ανυπόμονος στην γραμμήν, ενώ νεύκει στην Ελληνίδαν υπηρέτριαν του να του φέρει έναν φραπέ μέτριον με τέλλεια λλίον γάλαν τζιαι θκυόμιση παγάκια με καλαμάκιν μπλε. «Έλα ρε Πόλυ, που είσαι βρε παιδίν μου; Έσιει ούλλη μέρα που σε γυρεύκω. Πάλαι άρκεψες να τσαλαβουττάς ποτζιεί ποδά; Εννά σε ανακαλύψει η κουμέρα μου καμιάν ώραν τζιαι εννά σου τα κόψει! Λοιπόν, άκου. Θέλω ννα βρεθούμεν πόψε στην λέσχην. ‘Εχω να συζητήσω κάτι πολλά σοβαρόν για την υπόθεσην μας. Άτε κουμπάρε, με τον νου σου α;»

Κλείει το ακουστικόν. Η υπηρέτρια έρκεται με το φραπέ, μπλε καλαμάκιν όπως πάντα, τζιαι ακουμπά το πας το τραπέζιν. Ο πρόεδρος νεύκει της να φύει, δήθεν εκνευρισμένος, αλλά παρατηρά τον κώλον της όπως φεύκει, τζιαι κρυφοχαμογελά. Πίσω του πας τον τοίχον εν η εικόνα του δεύτερου προέδρου της δημοκρατίας, του παππού του του Νίκου. Η βουλή επιτέλους αποκατάστησεν τον αγωνιστήν στην θέσην που του άξίζεν. Μετά που τες βουλευτικές του 2031, η δεξιά εκέρτησεν την πλειοψηφίαν στην βουλήν (με την βοήθειαν των οικολόγων του Κόκου Περτίτζιη τζιαι των σοσιαλιστών του Αχιλλέα Σιζόπουλου), τζιαι άρκεψεν τζιαι να περνά σιγά-σιγά πιο εθνοκεντρικές πολιτικές. Για παράδειγμαν αλλάξαν την σημαίαν που το άσπρο/κίτρινο τζιαι το περίγραμμα του νησιού, σε άσπρο/γαλανόλευκο με το μισό νησί μόνο. Τα κλωνιά της ελιάς εφύαν τα, εβάλαν κλωνιά δάφνης, όπως σε τζιείνες τες εικόνες των αγωνιστών του ’21 που είχαν παλιά μες τους καφενέες της ΣΕΚ. Επίσης εθέλαν να βάλουν έναν τσολιάν αλλά έκαμεν φασαρίαν η Ένωση Νέων Παραλιμνίου τζιαι φκάλαν τον.

Ο Νίκος είσιεν μεγάλα σχέδια. Που τότε που αναγνώρισεν η διεθνής κοινότητα το πρώην  ψευδοκράτος τζιαι ξι-αναγνώρισεν την Κυπριακήν Δημοκρατίαν τα πράματα εν επηαίνναν τζιαι πολλά καλά. Οι Ευρωπαίοι επετάξαν την ΕΚΔ που την ΕΕ, μαζίν με την Ελλάδαν, την μόνην χώραν που την αναγνώριζεν. Μαζίν οι θκυό τους επαττίσαν τζιόλας με την μεγάλην κρίσην του 2015, τζιαι έπεσεν μεγάλη πείνα. Οι Έλληνες Κυπραίοι εν είχαν πιον την ευχέρειαν να ταξιδέψουν για δουλειάν, παντού εζητούσαν τους βίζαν. Ακόμα τζιαι στην Αγγλίαν, τζιαμαί που παλιά εθκιανεύκετουν η Λευκωσιάτικη ελίτ για ψούμνισμαν, έπρεπε να σταθούν με τες ώρες ουράν με τους Πακιστανούς τζιαι τους Νιγηριανούς για να πιαν άδειαν εισόδου. Ως τζιαι εμβόλιον εκάμναν τους. Η κατάσταση στην Ελλάδαν ήταν ακόμα σιειρόττερη, εξ’ου τζιαι ήρταν πολλοί στην Κύπρον για δουλειάν όπου νάναι.

Η κατάσταση έπρεπεν να αλλάξει. Ο Νίκος είσιεν μεγάλα σχέδια για τον Ελληνισμόν της ημί-νησου (αφού την άλλην μισήν επαραχωρήσαν την για το όραμαν της Ένωσης του προηγούμενον αιώναν). Έθελεν να βρεθεί με τον Πόλυν να τα πουν με κανέναν ουισκούιν να δουν ίνταμπου να κάμουν. Ερούφησεν το φραπέ αλα Κυπριακά, μονορούφιν δηλαδή, τζιαι άνοιξεν το συρτάριν τζιαι έφκαλεν έναν πακκέττον τσιάρα Maltepe, που κάποιος του τα πέρασεν λαθραία. Που τον τζιαιρόν που αρκέψαν να κάμνουν εμπάργκο της ΕΚΔ, τα μόνα τσιάρα που έβρισκεν ήταν κάτι καλαμαρίστικα τζιαι τα ντόπια, τα Kouttoudji (τζιαι τα Kouttoudji Light) που ήταν χάλια. Έαψεν το Maltepe τζιαι ρούφησεν σάννα τζιαι δίαν του ζωήν. Έπαιζεν με το πακκέττον μες το σιέριν του, ενώ ήταν βαθκιά σε σκέψεις. Να τον πιάσει; Να μεν τον πιάσει; Εν εσιούρκαζεν. Εν είσιεν πολλύν εμπιστοσύνην του Ττάσου του Παπαδόπουλου, ήταν πάντα λλίον αριβιστής τζιαι οππορτουνιστής, τζιαι εν ήταν σίουρος αν ήταν 100% αφοσιωμένος στο κίνημαν. Στο τέλος ετράβησεν μιαν τελευταίαν ρουφκιάν που το Maltepe ώσπου τζιαι άρκεψεν τζι έκρουζεν το φίλτρον, έσβησεν τον μες το τασάκιν τζιαι σήκωσεν το ακουστικόν.

«Ττάσο, ο Νίκος είμαι ρε. Έσιεις δουλειάν ποψε; Ωραία, έλα που την λέσχην κατά τες 10. Μόνος σου. Εννάν τζιαι ο Πόλυς. Άτε πάι σου τζιαι σέναν». Έκλεισεν το τηλέφωνον τζιαι άννοιξεν την εφημερίδαν (Μάχη) να θκιαβάσει τα νέα. Η Μάχη είσιεν πρωτοσέλιδον αφιέρωμαν στους ήρωες της επανάστασης του 1974. Πρώτη φάτσα ο παππούς του, τζιείνη η φωτογραφία που του άρεσκεν πολλά, με τον ΕΟΚΑτζιήν με το μπρεν που στέκεται πίσω του στην διάσκεψην τύπου, μάγκας. Ο τίτλος της σελίδας ήταν: «ΤΙΜΗ ΣΤΟΥΣ ΕΝΔΟΞΟΥΣ ΗΡΩΕΣ ΜΑΣ». Πιο κάτω έγραφεν: «8σέλιδο αφιέρωμα στην επανάσταση (χορηγός: μπύρα ΚΕΟ)». Ο Νίκος εγύρισεν στην πίσω σελίδαν να θκιαβάσει τα μεταγραφικά. Τ0 εμπάργκο εν ίσχυεν για τες μάππες, τζιαι η ομαδάρα αγόρασεν κάτι νέους παίχτες που τα νησιά του Πάσκα (Ράπα-νούι). Ασσέν τζιαι τούτα.

___________________

Συνεχίζεται

Advertisements
This entry was posted in Ιστορίες, Πολιτικά τζιαι ιστορία and tagged , , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

8 απαντήσεις στο Η Κύπρος του 2032 (Α’)

  1. Ο/Η postbabylon λέει:

    LOL

    foitsiarikon alla polla diaskedastikon.

    (H Thea na men to deiksei!)

    kouttoudji light?! ahahahahahahaha

  2. Λαλείς το για αστείον οξά εν πρόβλεψη; Επειδή εσηκώστειν η τρίχα μου. Τα ξαδερφούθκια που εν πολλό-εμπιστεύκουνται το έναν το άλλον δίουν μου την εντύπωσην ότι εν νάκκον σαν τους γονιούς τους – κατά το μηλιά τζιαι μήλον.

    Εκτός που τα κουττούτζια, τζιεν’ το Maltepe!!! 🙂 Νομίζω ξεπερνάς τον εαυτό σου με τούτον! 🙂

    Απορία για να ολοκληρωθεί η εικόνα: οι κλάτσες, εν άσπρες ττόρενες;! Επειδή τζιαι η μόδα κάμνει κύκλους, μπορεί να επέστρεψεν τζιαι τζιείνη!

  3. Ο/Η M λέει:

    Μάγισσα ξέρεις τα Maltepe α; Εν για αστείον που το λαλώ, αλλά που τούντο νησίν ούλλα καρτερώ τα να σου πω την αλήθκειαν…

  4. Σαν να τζιαι εν πάει κάτι καλά; Αφού αν επετύχαινεν η «επανάσταση» έθθα είσιεν «ψευδοκράτος» (εναλλακτική πραγματικότητα). Επίσης, τζιαι εξίσου σημαντικόν, γιατί ήταν να τραβά ζόριν η Ένωση για τον τσολιάν (είμαι λλίον σλόου σε τούτα);
    Τέλος, υπό κάποιον «Νίκο Σαμψών», ήταν να έσιει εκλογές αλλά τζιαι άγχος αν θα «πιάσει πλειοψηφία η δεξιά»;

    • Ο/Η M λέει:

      Μιχάλη, ποιός είπεν ότι επέτυχεν η ‘επανάσταση’; Απλά ως το 2032 εδώκαμεν της άλλον νόημαν, επαναπροσδιορίσαμεν το παρελθόν με βάσην πολιτικές καταστάσεις. Το της ‘Ενωσης με τον τσολιάν εν αστείον. Τούτος ο Σαμψών εν απλά απόγονος, τζιαι όι απαραίτητα δικτάτορας :-). Ουσιαστικά η ιστορία παίρνει ως δεδομένα την ιστορικήν πραγματικότηταν του 2012, αλλά κάμνει μιαν πιο ‘δημιουργικήν’ πρόβλεψη για το μέλλον, με σκοπό το χιούμορ αλλά τζιαι τον προβληματισμόν για την παραχάραξη τζιαι τη διαγραφήν της ιστορίας. Ελπίζω να σου αρέσει τζιαι η συνέχεια.

      • Ο/Η νεος λέει:

        Μιχάλη, θα μπορούσε, και η εισβολή να δημιουργούσε τα γνωστά, και να μας έμενε αμανάτι η ΕΟΚΑ Β στην εξουσία. Η επανάσταση ήταν άλλωστε ενάντια στον τύρρανο,και όχι την ένωση.

        Και πόσο μακριά δηλαδή είναι η πραγματικότητα, (πχ η Κύπρος του 90 πιο παραστατικά) από την εικόνα του Μ;

  5. Ο/Η Δεσποσύνη λέει:

    Το πιο φοητσιάρικο εν το «Συνεχίζεται».
    Ως πότε;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s