Οδοιπορικόν στην χώραν του Σίλβιο: παράρτημα στο τρίτον μέρος

Εξίασα να σας δώκω μερικές παρατηρήσεις που τον Νότον της Ιταλίας. Το πρώτον που επαρατήρησα όπως εκάθετουν το αεροπλάνον στην Νάπολι είναι ότι η πόλη εν φτωσιή. Πολλά φτωσιή. Τα προάστεια γυρόν που το αεροδρόμιον εν μια τσιμεντούπολη με καταθλιπτικές πολυκατοικίες, άθλια κτίρια. Όπως εξαναείπα, οι νότιοι τρων πολλύν ρατσισμόν που τους βόρειους, που τους θεωρούν κατώτερους, ‘σκούρους’ κλπ.

Η γλώσσα τους εν πιο γλυτζιά. Προφέρουν τα σύμφωνα πιο γεμάτα (σαν τους Κυπραίους) σε σύγκριση με τους Βενετσιάνους. Παράδειγμαν, οι Βενετσιάνοι λαλούν «τσάο» σαν τους καλαμαράες, με ελαφρύν ‘τσ’. Οι Νότιοι λαλούν έναν γεμάτον ciao, σάννα τζιαι κάμνει σου τσιάιν (με ch γ… το ανεπαρκές αλφάβητον μας) ζαμπούκκον η στετέ.

Επήαμεν στην εστίαν του πανεπιστημίου. Μπαίνουμεν μες το δωμάτιον, ωραίον, σχετικά μοντέρνο τζιαι καθαρόν. Δεδομένου ότι είμαστεν καλεσμένοι σε συνέδριον, θα εκαρτέρουν 2-3 πράματα που θα μας εκάμναν την ζωήν πιο εύκολην: 1) 1-2 ποτήρκα, ασσέν τζιαι πλαστικά, για να μπορούμεν να πιούμεν νερόν. 2) πετσέτες εν είσιεν. Κανέναν πρόβλημαν, αλλά εν μας είπαν ότι εν θα είσιεν, οπότε 99% των συνέδρων εβουρούσαν στο ΙΚΕΑ που ήταν κοντά για να γοράσουν πετσέτες να κάμουν μπάνιον. 3) τζιαι το πιο απαράδεκτον ήταν ότι ο απόπατος ΕΝ ΕΙΣΙΕΝ ΚΑΘΙΣΜΑΝ. Ναι, χώρα που εξάγει είδη μπάνιου στο παγκόσμιον τωρά. Ερώτησα τους γιατί τζιαι είπαν μου ότι εν για λόγους ασφαλείας (μάλλον εννοούσαν υγιεινής). Εκτός αν έχουν περιπτώσεις μουτζαχεντίν που εβάλαν πόμπα σε κάθισμαν αποπάτου. Δηλαδή ρε κύριε, αν θα βάλεις απόπατον αλά φράγκα, πρέπει να βάλεις πάνω κάθισμαν. Αν δεν θα βάλεις κάθισμαν, βάρμου αλα τούρκα να ησυχάσω. Επήεν η σύζυγος στο ΙΚΕΑ για πετσέτα, τζιαι έφερεν τζιαι έναν κάθισμαν, 4 ευρώ. Που εφύαμεν άφηκα το μέσα, δώρον.

Σε ούλλον το κάμπους έν είσιεν έναν τόπον να γοράσεις προμήθειες, μιαν εξάδα νερά, γάλαν, ψουμίν. Έπρεπεν να περπατήσεις στο χωρκόν τζιαι πίσω.

Η παρατήρηση μου η τελική είναι ότι ο Νότος εν πιο φτωχός τζιαι η ζωή πιο φτηνή. Επειδή εν έτσι τα πράματα, οι ντόπιοι Ιταλοί κάμνουν τες δουλειές που αλλού κάμνουν τες μετανάστες. Ακόμα εν τους έκατσεν τούτους το ‘Ευρωπαϊκόν όνειρον’ της δουλειάς σε γραφείον. Τζιαι μακάρι να μεν τους κάτσει γιατί είδαμεν το αποτέλεσμαν αλλού.

Advertisements
This entry was posted in Ταξίθκια and tagged , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s