Οδοιπορικόν στην χώραν του Σίλβιο (μέρος τρίτον)

Τα βουνά του Φισιάνο

Κατεβαίννουμεν στο αεροδρόμιον της Νάπολι τζιαι πιάννουμεν λεωφορείον να μας πάρει στην πανεπιστημιούπολην του Σαλέρνο, κανέναν 45λεπτο μακρυά. Η πανεπιστημιούπολη εν σε πολλά όμορφη τοποθεσίαν, μες τα βουνά, αέρας δροσερός τζιαι χωρίς κουνούπια-για μέναν τούτον μετά την εμπειρίαν του Βένετο εν μεγάλη κουβέντα, τα πόθκια μου εμοιάζαν με καταφαημένην λεοπάρδαλη… Η πανεπιστημιούπολη εν ποτζιείνες που έκοψεν ο νους τους να χτίσουν έξω που τες πόλεις, σε τόπους που έν έσιει τίποτε γυρόν τους (βλέπε Αθαλάσσα, Πάτρα κλπ κλπ). Είσιεν έναν χωρκούιν, το Φισιάνο, όμορφον.

Το συνέδριον ΟΚ, τολμώ να πω ότι καλά τα επήαμεν στο πάνελ μου με τες παρουσιάσεις. Ως συνήθως εγνώρισα πολλύν κόσμον, άκουσα τζιαι ενδιαφέροντα πράματα. Η μιτσιά έκαμεν παρέαν με τον γιον νου Ιταλού ακαδημαϊκού. Τούτος ο παρέας, ας τον πούμεν Τζιοβάννι έτσι για την πλάκαν, είσιεν πολλήν φάσην. Βασικά είσιεν κάτι σαν τικ που τον έκαμνεν να σούζεται άμαν σου εμίλαν, σάννα τζιαι τα πόθκια του είχαν σούστες. Τζιαι που τζιαμαί που εξεκίνας κουβέντα μαζί του σε κανονικήν απόστασην, σε 2-3 λεπτά εβρέθετουν μες τα μούτρα σου που το τικ. Ήταν σαν καρικατούρα που ταινία του Νάννι Μορέττι…

Τζιαι ερωτώ: ίνταλως συγκόφκετε τους Κυπραίους μέσα σ’έναν πλήθος; Οι Κυπραίοι εν οι 2 που συγκόφκουν ότι το δεντρόν μεταξύ της φοιτητικής εστίας τζιαι της σχολής εν φουντουκκιά, τζιαι αρκέφκουν τζιαι συνάουν φουντούκκια τζιαι σπάζουν τα επί τόπου με τα δόντια τους. Ασσέν καλά ο Αντώνης βασικά…

Το φαΐν ωραίον γενικά. Στο Φισιάνο είσιεν 2 εστιατόρια, επήαμεν στο 1 που τα 2 μόνον. Οι πίτσες ΟΚ, τίποτε φοβερόν. Τα κανονικά τα φαγιά εν είχαν λάθος όμως. Άρεσεν μου πολλά μια μακαρονάδα που εκάμαν με αχιβάδες (vongole), αθθούς της κολοτζιάς τζιαι σαφράνιν (τζι ας λαλεί ο Αντώνης ότι ήταν βαροψημένη). Τζιαι μια άλλη με φουντούκκια, σπεσιαλιτέ της περιοχής. Το κρέας ήταν ό,τι καλλυττέρον, πολλά προσεγμένον τζιαι καλόν. Η περιοχή της Καμπάνια γενικά φουμίζεται για την μοτσαρέλα της (τζιαι για την Καμόρρα φυσικά). Ευτυχώς μόνον την μοτσαρέλα εδοκιμάσαμεν…

Επεράσαμεν καλά στο συνέδριον. Τζιαι μετά άρκεψεν η οδύσσεια της επιστροφής εις τες Αγγλίες…οδύσσεια που αξίζει δικόν της ποστ…

 

Advertisements
This entry was posted in Ταξίθκια and tagged , , , , , , , . Bookmark the permalink.

One Response to Οδοιπορικόν στην χώραν του Σίλβιο (μέρος τρίτον)

  1. Ο/Η Aceras Anthropophorum λέει:

    Πρέπει να δώ τι παίζει τζιαι στον κλάδον μου. Έκαμες με να πεθυμίσω τζιείνην την περιοχήν

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s