Καλή ψαρκά

Εκολύμπησεν καλά ως το συνηθισμένον σημείον, λλίον πιο τζιει που την πέτραν που την ελαλούσαν ‘η άσπρη’. Επήεν λλίον προς τους βράχους, τζιαμαί που έφταννεν να πατήσει τζιαι ξαπόλησεν την σκαρκάν. Εβούττησεν τζιαι έφκαλεν που έναν βράχον 2-3 φύτζια. Εστάθηκεν, έφκαλεν την μάσκαν του τζιαι έφτυσεν μέσα. Έτριψεν το γυαλλίν με τα φύτζια καλά καλά τζιαι μετά εθκιάκλυσεν την για να μεν ζοφφώννει. Εξανάπιαεν την σκαρκάν τζιαι ίσιωσεν καμιάν 10αρκάν μέτρα πιο μέσα, πάλαι κοντά στους βράχους που επάταν. ‘Εφκαλεν που το μαγιό του μιαν σακκουλλούαν με μιαν πρότσαν μέσα. Επαρατήρησεν γυρόν-γυρόν τζιαι είδεν έναν ωραίον ασιηνόν να κοτσιηνίζει μες το φως του ήλιου. Εβούττησεν τζιαι εξικόλλησεν τον ασιηνόν που τον βράχον προσεχτικά προσεχτικά να μεν τρυπηθεί. Εκούμπησεν τον ανάποδα πας τον βράχον τζιαι τρύπησεν τον με την πρότσαν ώσπου έσπασεν στα θκυο. Εξανάσπασεν τον στα τέσσερα τζιαι είδεν τον να διαλύεται σιγά σιγά μες το νερόν. Κάποιοι ετρώαν τους ασιηνούς αλλά τζιείνος ποττέ εν εδοκίμασεν. Ελαλούσαν ότι μόνον οι μαύροι ετρώουνταν τζιαι ότι οι κοτσιηνήες ήταν πικροί.

Έπιασεν τα κομμάθκια του ασιηνού τζιαι έβαλεν τα μες την σκαρκάν, το φαΐν τους προς τα πάνω να καρτερά τα ψάρκα. Εκολύμπησεν 1-2 μέτρα τζιαι εξαπόλησεν την σκαρκάν σιγά-σιγά που τον σπάον της ώσπου έκατσεν πας τον βράχον. Πας την νάκραν του σπάου είσιεν έναν κομμάτιν πολυστερίνην για να φαίνεται. Άμαν τζιαι ξαπόλησεν την σκαρκάν εκολύμπησεν πάλαι 2-3 μέτρα πίσω τζιαι εστάθηκεν πας τον βράχον, σσιυφτός με την κκελλέ του μες το νερόν να θωρεί την σκαρκάν, την ράσιη του πόξω να ψήννεται που τον ήλιον.

Ευτύς αρκέψαν να διούν γυρόν της σκαρκάς οι γύλλοι. Στην αρκήν 2-3 μιτσιοί, πατσαλήες, ύστερα που λλίον τζιαι κανένας μιάλος πρασινάκκος. Άμαν τζιαι μπήκαν 5-6 μες την σκαρκάν εβούττησεν τζιαι έπιαεν την τζιαι έφκαλεν την πάνω, πόξω που το νερόν. Εκούμπησεν την πας το στήθος του τζιαι με την πρότσαν εκάρφωνεν τους γύλλους που σπαρταρούσαν έναν-έναν τζιαι έβαλλεν τους μες το σακκουλλούιν του. Τους πολλά μιτσιούς άφηννεν τους μέσα για να κολυμπήσουν να φκουν, ήταν κρίμαν. «Καλή αρκή» εσκέφτηκεν, τζιαι ξανάβαλεν την σκαρκάν στον τόπον της. Έπιαεν αλλό 5-6, μετά 2-3, κανέναν σιειλάν τζιαι έναν τζιεφαλούιν. Μετά έσπασεν αλλό θκυο ασιηνούς. Πάλαι οι γύλλοι αρκέψαν χορόν.

Μέσα μέσα έρεσσεν κανένας ανηψιός του με το ψαροτούφεκκον τζιαι σιαιρέταν τον. Εθωρούσαν την σακκουλλούαν του που σιγά-σιγά εγέμωννεν τζιαι σούζαν την κκελλέν τους χαμογελαστοί σαν επηαίνναν στα πιο βαθκιά να παίξουν κανέναν σορκόν ή κανέναν οχταπόιν. Κάθε λλίον εθώρεν προς την παραλίαν, ο αρφός του ο μιτσής έπαιζεν πας τον άμμον, άλλοι επαίζαν βόλει, ο τζιύρης του τζιαι ο θκειός του να θκιεβάζουν την εφημερίδαν όπως πάντα τζιαι να κουβεγκιάζουν. Κάτι κοπέλλια εσυναχτήκαν πας την βάρκαν της αστυνομίας τζιαι βουττούσαν που τζιειπάνω ψηλά.

Εσυνέχισεν. Σιγά-σιγά η σακκουλλούα εγέμωσεν τζιαι εν εχώρεν άλλα. Εβούττησεν τζιαι έφκαλεν πόξω την σκαρκάν. Εγύρισεν την ανάποδα να φτζιερώσει που τα κομμάθκια τους ασιηνούς τζιαι εγύρισεν να φκει έξω σιγά-σιγά, τα πατίνια του να φακκούν του νερού. Άμαν τζι έφτασεν πόξω ήρτεν βουρητός ο μιτσής να δει ίνταμ πούπιαεν. Έδωκεν του την σακκουλλούαν να την πάρει στην τένταν. Έφκαλεν τα πατίνια τζιαι την μάσκαν που άφηκεν γραμμές πας το πρόσωπον του που την πολλήν την ώραν. Ο μιτσής επήρεν την σακκουλλούαν στην καλύφην τζι έδωκεν την της μάνας του. Εκάτσαν τζιαμαί με την θείαν του τζιαι σε λλία λεπτά εκαθαρίσαν το ψάριν. Είχαν έναν γκαζούιν που κάμναν καφέν τζιαι βάλαν πάνω το τηάνιν. Αλευρώσαν τους γύλλους τζιαι αρκέψαν τζιαι ψήνναν. Ο μιτσής εστράφηκεν στον αρφόν του να παίξουν με την μάππαν. Η μυρωθκιά του ψαρκού εγέμωσεν την παραλιούαν. Μια παττίχα εκολύμπαν τζιαμαί που έσπαζεν το κύμμαν πας τον άμμον.

Η φωτογραφία που δαμαί 
Η σκαρκά εν τούτον δαμαί, αλλά η γυλλίσιμη ήταν πιο μιτσιά (κιούρτος στα Ελληνικά).

Advertisements
This entry was posted in Ιστορίες and tagged . Bookmark the permalink.

6 Responses to Καλή ψαρκά

  1. Ο/Η postbabylon λέει:

    🙂
    πάντα καλές ψαρκές φίλε μου!

  2. Ο/Η Invictus λέει:

    Εν εβάλαν τζαι την κούππαν με το κλατσό τζαι την τρύπαν τζιαμέ στα ξέβαθα για τους τζιέφαλους; 😀

  3. Ο/Η M λέει:

    Ππόστ μου νάσαι καλά. ‘Ινβικτε εκάμναν το τζιαι τζιείνον 😉

  4. Ο/Η Αππωμένη λέει:

    Όι ρε! Μάσιαλα.
    προσωπικά αντιπαθώ πολλά τους γύλους. τζιαι επειδή όπως λαλούν οι καλαμαράδες:
    «Γύλος είμαι και γελώ
    και το δόλωμα χαλώ» τρών το δόλωμα, τζιαι γιατί εν μια ταλαιπωρία στο καθάρισμα.

    Αλλά όπως τζιαι να έσιει…έσιει λάθος το ψάρεμα;

  5. Ο/Η M λέει:

    Αππωμένη: οι γύλλοι εν ήταν ποττέ το νο. 1 ψάρι φυσικά αλλά για 10χρονους ήταν μια χαρά ασχολία. Τωρά που τρώμεν ψάρκα του ιχθυοτροφείου οι γύλλοι θα ήταν μεγάλη πολυτέλεια. Το ψάρεμαν όντως εν έσιει λάθος, πεθυμώ το πολλά.

  6. Ο/Η Διονυσης λέει:

    …ΑΕΡΟΠΟΡΟ Η ΠΑΠΑΓΑΛΑΚΙ ΤΟ ΛΕΜΕ ΣΤΗΝ ΠΕΛΟΠΠΟΝΗΣΟ ΤΟ ΨΑΡΙ ΤΗΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ……….ΓΥΛΛΟ ΛΕΜΕ ΕΝΑ ΤΕΛΕΙΩΣ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ΨΑΡΙ………ΠΑΝΤΩΣ ΕΙΝΑΙ ΦΟΒΕΡΟ ΣΑΝ ΔΟΛΩΜΑ ΓΙΑ ΨΑΡΕΜΑ ΑΥΤΟ ΤΟ ΨΑΡΙ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s