Αναζήτηση στον Άην Σέρκην/Λιμνιά

Μελετώ έναν έγγραφον του 17ου αιώνα, Ιταλικόν. Τζιαι λαλεί ότι «bisognava andare con / tutta la gente in un villaggio chiamato Santo Sagi dove era un / palazzo di Mustaffa Bei» (ήταν ανάγκη να πάμεν με ούλλα τα στρατεύματα σε έναν χωρκόν που το λαλούσαν Σάντο Σατζι-[Άης Σέρκης] όπου είχεν έναν ‘παλάτιν’ του Μουσταφά Μπέη).

Το έγγραφον εν των αρχών του 17ου αι., οπότε το παλάτζο/αρχοντικόν ήταν λογικά Βενετσιάνικον. Εσκέφτηκα να πάω στον Άην Σέρκην έναν γυρόν, να δώ τον τόπον τζιαι ίσως ανακαλύψω κάτι που ταιρκάζει στην περιγραφήν. Βελόνες στ’άσιερα αλλά αδδέν ψάξεις εν ιβρίσκεις. Είδαμεν τζιαι σε έναν παλιόν Εγγλέζικον χάρτην ότι στα Λιμνιά είχεν κάτι που το λαλούσαν Hadjipantelis House. Ποιός ξέρει; Επήαμεν με τον αρφόν μου. Οδηγήσαμεν ως τα Λιμνιά. Είδα 1-2 χτίρια καθ’οδόν τζιαι είπαμεν να κατεβούμεν στο στραφείν. Στα Λιμνιά ηύραμεν μιαν εκκλησιάν, που την αναγνώρισα μετά ως Άης Γιώρκης. Ενδιαφέρουσα, με μιαν πολλά περίεργη φιγούραν ενός άντρα στον ανατολικόν τοίχον. Εν εξαναείδα έτσι πράμαν. Η εκκλησία είχεν το μαύρον της το χάλιν, τζιαι μιαν ταπέλλαν μπροστά που ελάλεν «Mormenekşe sağlık ocağı» (Όμιλος Υγείας Άη Σέρκη). Απέναντι ήταν έναν παλίοσπιτον με μιαν ενδιαφέρουσαν είσοδον, ερειπωμένον. Δίπλα έναν μαγκάλλιν. Μες τους δρόμους εν είχεν ψυσιήν, λλίος κόσμος, ούλλον έποικοι. Μια όμορφη κοπέλλα, με μαντήλαν, είπεν μας τζιαι merhaba.

Άης Γιώρκης, Λιμνιά

Φιγούρα άντρα, Άης Γιώρκης, Λιμνιά

Είσοδος σπιθκιού στα Λιμνιά

Εδώκαμεν αλλόναν γυρόν, εσταματήσαμεν τζιαι φωτογραφήσαμεν την εκκλησιάν του Άη Σέρκη τζιαι το κατηχητικόν, τζιαι τα θκυο σε καλήν κατάστασην ευτυχώς. Στον δρόμον που φεύκεις που τον Άην Σέρκην προς τον κύριον δρόμον της Σαλαμίνας, εσταματήσαμεν σε έναν ερειπωμένον σπίτιν που έμοιαζεν αρκετά σημαντικόν. Δίπατον, με καμάρες, εφάτσαρεν αρχοντικόν αλλά πάλαι είσιεν το μαύρον του το χάλιν. Εκατέβηκα εγιώ, ο αρφός μου (πιο νούσιμος) έμεινεν μες την δροσιάν του άρκοντισιον. Είχεν έναν σσιύλλον διμμένον που την μιαν πλευράν. Επήα γυρόν του, ίσια-ίσια να μεν με φτάννει το σσιοινίν του, να μεν φάμεν τζιαι καμιάν δακκαμιάν. Επήα που πίσω, είδα τες πανέμορφες καμάρες. Κάμνω να μπω-το σπίτιν ήταν γεμάτον σσιύλλους, διμμένους, ττελιασμένους. Εμυριστήκαν με τζι αρκέψαν να λάσσουν σαν τους πελλούς. Επήα λλία βήματα πίσω, εφωτογράφησα το τζιαι φύαμεν.

Ερειπωμένο σπίτι, Άης Σέρκης

Λλίον πάρατζιει είσιεν τζιαι μιαν εκκλησούαν, χάλιν μαύρον. Εσκέφτηκα να κατεβώ να ρωτήσω κανέναν, αλλά ο κόσμος τζιαμαί εν έποικοι πιον (τζιείνοι που είδα). Τζιαμαί εκατάλαβα το πραγματικόν κόστος του ξεριζωμού.

Άμαν έφυεν ο κόσμος που τον τόπον που ήταν ριζωμένος, χάννεται τζιαι η ιστορική μνήμη σε σχέσην με το τοπίον. Οι ανθρώποι που ζιουν τζιαμαί (ή στα Πολεμίθκια τζιαι στην Κοφίνου) εν έχουν σχέσην αιώνων με τον χώρον. Οι θρύλοι τζιαι ιστορίες του τόπου εδιακοπήκαν απότομα με την μετακίνηση των ανθρώπων. Τι τζι αν ο Άη Σερκίτης πρόσφυγας λαλεί τα στ’αγγόνια του; Που την στιγμήν που η φυσική πραγματικότητα άλλαξεν τζιαι οι ιστορίες εν συσχετίζουνται με τον υπάρχοντα χώρο, εχάσαμεν τα.

Παλιά που εδούλευκα στην κοιλάδα του Ατσά τζιαι της Σολέας, οι μαρτυρίες τζιαι ιστορίες που επιάνναμεν που τους ντόπιους ήταν όσον πολύτιμες ήταν τα επιστημονικά δεδομένα που ευρίσκαμεν μες την γήν τζιαι μες τα έγγραφα. Στα χωρκά που εκκαθαριστήκαν με τον ξεριζωμόν ή την γενοκτονίαν, τούτες οι μαρτυρίες εν πιο δύσκολον να μαζευτούν, τζιαι σίουρα εν θα περάσουν στην επόμενην γενιάν γιατί έννεν πιον σχετικές με τον χώρο. Τζιαι τούτη εν άλλη μια τραγωδία.

Πριν λλία χρόνια εσυνάντησα έναν ηλικιωμένον που τον Άην Σέρκην. Στο Λονδίνον.

Advertisements
This entry was posted in Ιστορίες, Πολιτικά τζιαι ιστορία, Ταξίθκια and tagged , , , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

6 απαντήσεις στο Αναζήτηση στον Άην Σέρκην/Λιμνιά

  1. Ο/Η disdaimona λέει:

    πίσω που τούτην την εκκλησιάν του Αη Γιώρκη εν το πατρικό της μάνας μου. κάποτε ήταν έναν το σιμιντίρι της εκκλησιάς τζαι του σπιθκιού. τωρά το σπίτι κατοικείται που εποίκους τζαι ετραβήσαν την αυλή πιο πίσω να μεν κουμπά πάνω στη εκκλησία. αθθυμούμαι με το. εκάθουμουν πάνω στο παραθύρι τζαι άκουα τη λειτουργία κάθε κυριακή πρωί όποτε ήμουν στης γιαγιάς μου.

    εσυγκινησες με.

    • Ο/Η M λέει:

      Δισδαιμόνα έχω τζι άλλες φωτογραφίες αν θέλεις να τες δεις, λλίον πολλά έδωκα της γυρόν της εκκλησίας. Αν θέλεις να τες δεις πέμου να τες βάλω κάπου, μάλλον στο Πικάσα. Τα συναισθήματα μου όποτε πηαίννω ποτζιεί εν πολλά μεικτά, λυπούμαι πολλά γενικά αλλά εν έχω έχθραν μέσα μου.

  2. Ο/Η disdaimona λέει:

    ναι, θα ήταν πολλά καλόν τούτο ευχαριστώ!

    ούτε εγώ εχω καμιάν έχθρα…αγάπη μεγάλη έχω μόνο.

  3. Ο/Η Petros Efthymiou λέει:

    ευχαριστούμεν που τες μοιραστικές μαζι μας

  4. Ο/Η ρίτσα λέει:

    πολύ ενδιαφέρον οδοιπορικό

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s