Οι αγκάλες της αγαπημένης

Επήα λοιπόν που λαλείτε τζι εστράφηκα. Το πρώτον πράμαν που έκαμα ήταν να πάω στην αγαπημένην. Είδα την χαράματα, να γυαλλίζει όμορφη τζιαι περήφανη μες τον ήλιον του πρωινού, που ανάτελλεν τζιαι τζιείνος σαν εμέναν. Εβούττησα μες τες αγκάλες της τζιαι ηύρα την λλίον κρυάν τζιαι θυμωμένην μιτά μου. “Πού ήσουν;” λαλεί μου αγκρισμένη. “Ενόμιζα εξίασες με”. Εν την εξίασα, επόνεν με πολλά η απώλεια της, τζιαι υποκρίνουμουν ότι εν με πείραζεν, αλλά άμαν έκλεια τα μμάθκια μου να τζιοιμηθώ εθώρουν την ομπρός μου, ένιωθα τες αγκάλες της να με τυλίουν.

Σιγά σιγά εσυγχώρεσεν με πάλαι, εν ιξιάννει τους τζιαιρούς που περάσαμεν μαζίν, τες χαρές τζιαι τες λύπες που τα χρόνια που ήμουν μωρόν τζιαι έγλεπεν με να μεν πάθω τίποτε, που μεγάλωσα τζιαι θώρεν με με λλίην αζούλαν άμαν εγλυκοθώρουν καμιάν μιτσιάν άλλην, τωρά που στρέφουμαι με την κόρην μου να μου την γλέπει τζιαι τζιείνην. Τζιαι σιγά σιγά περνούμεν καλά πάλαι, ώσπου έρκεται τζιαι βρίσκει μας το τέλος το πικρόν. “Εννά στραφώ, εν σε ξιάννω ακούεις;”. “Ούλλον έτσι λαλείς, πάντα περιπαίζεις με τζιαι αφήννεις με τζιαι φεύκεις”. Κλαίω τζιαι κλαίει. Εννά σε ξαναδώ. Όπου τζιαι αν πάω εννά στραφώ σε τζιείνην να χαθώ μες τ’αγκάλια της.

Advertisements
This entry was posted in Ιστορίες, Ταξίθκια and tagged , , , , , , . Bookmark the permalink.

9 Responses to Οι αγκάλες της αγαπημένης

  1. Ακούεσε να πέρασες καλά! 🙂 Φαντάζουμαι εννά ακολουθήσουν τζι’ άλλες αναρτήσεις. Ήβρες τους τόπους με τους μετανάστες που εγύρευκες;

  2. Ο/Η postbabylon λέει:

    pou eni????
    an krinw pou to oti o hlios mashetai na ppeseri mes thn thalassa prepei na einai pomos:-D

  3. Ο/Η M λέει:

    @Μάγισσα επέρασα πολλά καλά, νάταν τζι άλλα…δυστυχώς εν ηύρα ώρα για το πρότζιεκτ, γιατί έπιασα κάτι άλλα προτζιεκτ που εννά τα γράψω σύντομα.
    @Πόστ: εν ανατολή έννεν δύση…άτε να δούμεν αν το εύρεις…

  4. Ο/Η postbabylon λέει:

    γιου πούτ μη ντίφικολτς:-p

    κατα τη θεωρία της μεγαλομητώρ, εν παραλίμνι μερκά. ετσι εξηγει ( η μήτωρ*) τα πρώιμα φρούτα που το παραλίμνι, επείδη τάχα ανατέλλει ποτζεί ο ήλιος… έννε;

  5. Ο/Η M λέει:

    Η μεγαλομήτωρ σου εν καλά που λαλεί. Κάππαρης…

  6. Ο/Η postbabylon λέει:

    aha… to omonymo kentro! en eksanapia, enna paw omws to settevrh!

  7. Ο/Η M λέει:

    Εν έχει κέντρο τζιαμαί (ακόμα), νομίζω το κέντρον εν αλλού. Τούτη εν η λεγόμενη παραλία της ΜΜΑΔ (φτου φτου), εμείς λαλούμεν την Ασπροκρεμμόν…

  8. Ο/Η Σκουλουκούιν λέει:

    Πολύ ωραία παραλία, έχω πάει.
    Είναι μεγάλη η δύναμη που παίρνεις από μια τέτοια αγαπημένη.
    Σου ευχομαι να την επισκέπτεσαι πιο συχνά.

    • Ο/Η M λέει:

      Ευχαριστώ Σκουλουκούι. Αν θα ξαναπάεις προσπάθα να ποφύεις Σαββατοκυρίακο, ή πήαιννε πολλά πρωι, που τες 6.30 ας πούμεν, γιατί γινίσκεται χαμός.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s