Ομαδική μοναξιά

Προχτές επήαμεν σε έναν ωραίον πάμπ το μεσημέριν για φαΐν, στην εξοχήν. Στο διπλανόν μας τραπέζιν εκάθουνταν έναν ζευκάριν ηλικιωμένοι. Επαραγγείλαν φαΐν, ήρτεν, εσχολιάσαν το μεγάλον μέγεθος των μερίδων τους, εφάαν. Εκάτσαν τζιαμαί περίπου 1-1 1/2 ώραν τζιαι εθκιεβάζαν ο καθένας το περιοδικόν του, αμίλητοι, σάννα τζιαι κάθουνταν μόνοι τους. Η μόνη τους ανταλλαγή ήταν κάτι σαν «Εν ώρα μας; Ναι, πάμεν», εσηκωστήκαν τζι εφύαν.

Έκαμεν μου μεγάλην εντύπωσην. Υπέθεσα ότι τούτοι οι ανθρώποι ήταν μαζί μια ζωή, σε βαθμόν που εν είχαν τζιαι πολλά να πουν πιον. Ό,τι είχαν να πουν είπαν το, εν έχουν ανάγκη για μεγάλες τζιαι πολλές κουβέντες, εν ευχαριστημένοι να κάθουνται τζιαμαί τζιαι να χάννεται ο καθένας στον δικόν του κόσμον, η γεναίκα σε περιοδικόν για κηπουρικήν, ο άντρας στες εφημερίδες του. Εν ξέρω αννέν κάτι αρνητικόν ή όι. Που την μιαν ελυπήθηκα, εν θάθελα να κάθουμαι τζιαμαί στα γηραθκειά μου τζιαι να μεν έχω τίποτε να πω. Αλλά μπορεί οι ανθρώποι τούτοι να επικοινωνούν σε άλλον επίπεδον πιον, χωρίς λόγια.

Τί μας λαλεί τούτον για την ιδέαν της συμβίωσης; Τί λαλείτε εσείς;

Η φωτογραφία εν του Lidal-K

Advertisements
This entry was posted in Ιστορίες, Ταξίθκια and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

6 Responses to Ομαδική μοναξιά

  1. Ο/Η Loukia λέει:

    Lalei mia sofi kouventa oti aman yparxei eilikrinis agapi kai epikoinonia anamesa se dyo anthropous, den xreiazontai na miloun oli tin ora yia na epikoinonoun, sosta? Den niothoun tina anagki na gemizoun tin ora tous me kouventes, apla kai mono yia na ‘fanoun’ oti epikoinonoun. An auto isxyei yia tous iliokiomenous pou eides, tote mallon en polla happy!!

    Tora, yparxoun kai kapoia alla endexomena fysika:
    a) o enas pou tous thkio na itan koufos, ara there is no point of the other person talking, is there?!
    b) They cant stand each other? O enas apo tous thkio na einai pragmatika prixtis, epomenos o allos na skeftetai ‘better keep my mouth shut’ para na arkepso sizitisi mazi tou/tis….

  2. Ο/Η Antonis λέει:

    Επειδή ήμουν αυτόπτης μάρτυρας, απ’ότι μου εφάνην εμέναν ο ένας έν άντεχεν τον άλλον πιόν. Που την άλλην πάλαι, μπορεί να μέννεν απαραίτητα κακόν για λλόου τους το ότι εν εμιλούν, γιατί στην τελικήν ήβραν μιαν ισορροπίαν που εμπορούσαν να φκαίννουν τζαι έξω για φαΐν, τζαι κοιτάζει απλά ο καθένας την δουλείαν του.

  3. Ο/Η Helen λέει:

    Να σου πω… εμένα γενικά δεν μου αρέσει η σιωπή και θα έβρω πάντα κάτι να πω… μερικές φορές ίσως και χωρίς μεγάλη ουσία… από την άλλη ο άντρας μου είναι βαρύς και σιωπηλός! Όταν είμαστε κάπου και δεν μιλούμε, καλή ώρα σαν το ζευγάρι, σκέφτομαι πως κάτι πάει λάθος γενικά στην συμβίωση… από την άλλη για τον άντρα μου η σιωπή είναι ένα είδος επικοινωνίας… τί να σου πω… εγώ πάντα φυλάω μερικά πράματα για το τέλος της ημέρας που είμαστε μαζί, άρθρα που διαβάζω ή και κουτσομπολιά για να έχουμε να λέμε αν τελειώσουν τα άλλα θέματα… και η επικοινωνία θέλει τη δουλειά της…

  4. Ο/Η marioscy λέει:

    Ναι Ελένη μου συμφωνώ, αν τζιαι γενικά εν χρειάζουμαι προσπάθεια για να εύρω κάτι να πω…πάντα ήμουν λαφαζάνης αν με θυμάσαι 😉

  5. Ο/Η Ζετα λέει:

    Καμιά φορά το να κάθεσαι δίπλα από τον άλλο και να μη λες κουβέντα απαιτεί μεγαλύτερη οικειότητα από το να συζητάς…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s