Το άλας της γης

Οι Εγγλέζοι έχουν μιαν ωραίαν έκφρασην που μου αρέσκει πολλά: «the salt of the earth». Εν που την Βίβλο νομίζω. Τούτον βασικά σημαίνει άνθρωπος καλός, απλός, χωρίς ψευτοπερηφάνιες, τίμιος τζιαι με φιλότιμο (παρόλο που το φιλότιμον έν έσιει εγγλέζικη μετάφραση).

Εχτές επήα να πάρω κάτι φίλους που ήρταν δακάτω τζιαμαί που ήταν να μείνουν, δωμάτια του πανεπιστημίου. Τζιαι ευρέθηκα με έναν παρέαν Εγγλέζον με τον οποίον εδούλευκα παλιά, τότε που ήμουν φοιτητής. Τζείντες εποχές εδούλευκα στες φοιτητικές εστίες-έκαμνα τα πάντα, που βασικές επιδιωρθώσεις τζιαι κουτσοδούλια σε μεγάλα χαμαλλίκκια, εκκαθαρίσεις τζιαι ανακαινίσεις ολόκληρων ορόφων τζιαι μετακομίσεις επίπλων.

Ήμουν εν ήμουν στην χώρα 2 χρόνια, τζιαι ήταν η πρώτη μου πραγματική επαφή με την εργατική τάξη. Στες αρχές εν εκαταλάβαιννα ίνταμπου ελαλούσαν, έππεφτεν πολλύν ‘μπάντερ’, πείραγμα δηλαδή, αστείεμαν για να περνά η ώρα. Τζιαι τσιάιν, πολλύν τσιάιν. Ήταν ένας Ιταλός που επαντρεύτηκεν δακάτω, ο Ντούι, τζιαι ήταν σαν τον τζιύρην μου. Έμαθεν μου πολλά πράματα, αλλά κυρίως τούτος ο άνθρωπος ήταν πάντα με το χαμόγελο τζιαι αγαπούσαν τον ούλλοι. Εβοήθαν πολλά τους φοιτητές. Τα μεσομέρκα έπαιρνα ελιές έτσι για τσίμπημαν τζιαι αρέσκεν του πολλά που ευρέθηκεν άλλονας που έξερεν ότι οι ελιές έν ήταν μόνον για το Μαρτίνι.

Ήταν η Κκάθι, που μου ελάλεν ότι έκαμνα πολλά καλόν τσιάιν, υποψιάζουμαι για να παίρνω πάνω μου τζιαι να της κάμω αλλόναν. Ήταν τζιαι η κόρη της, η Μισιέλ, που μου άρεσκεν λλίον. Ήταν ο Ντένις, που εκάπνιζεν ψιλές μες το αυτοκίνητον που το πρωίν, ο Μικ, ο Λόυντ, ένας μαύρος δίμετρος που άμαν εγέλαν ετράνταζεν η κάμαρη τζιαι τα σιέρκα του ήταν όπως τα φτζιάρκα. Η Άλισον-πρώην στριπτιζέζ, που αν τζιαι μαστόρισσα ελάλεν το η ψυσιή της τζιαι έτριφεν τζιαι εκαθάριζεν μιτά μας άμαν ήταν ανάγκη. Μια πελλο-Ιρλανδέζα κοτζιάκαρη που είσιεν δαχτυλίθκια πας τα 8 που τα 10 δαχτύλλια, έπιννεν τσιάρα πιντωμένα τζιαι είσιεν μιαν φωνήν σαν την τσιακκιλομηχανήν. Η Άντζη που άφηκεν τον άντραν της τζιαι έφυεν με κάποιον που εγνώρισεν μες το MSN. Ο πελλο-Ντέιβ, φανατικός της μάππας, χούλιγκαν με 12 καταδίκες για βία στα γήπεδα, με τατουάζ στα σιέρκα. Καθαρίστριες τόσον φτωσιές που εκάμναν χαράν άμαν εφεύκαν οι φοιτητες τζιαι αφήνναν κανέναν ττενεκκούιν φασόλια, επαίρναν το σπίτιν. Τζιαι άλλοι, πολλοί τζιαι διάφοροι, κόσμος πολλύς.

Τζιαι εσκέφτουμουν ότι έκαμεν μου μεγάλον καλόν ως άνθρωπος το ότι που την μιαν έκαμνα διδαχτορικόν, επήαιννα σε συνέδρια, διαλέξεις τζιαι σεμινάρια, έκαμνα παρέαν με ακαδημαϊκούς τζιαι διανοούμενους, τζιαι που την άλλην ήμουν ακόμα working class. Έμαθα να μιλώ 2 γλώσσες τζιαι να επικοινωνώ με ούλλους. Τούτοι οι ανθρώποι της εργατικής τάξης εν τούτοι που κάμνουν τες δουλειές που εν θέλει κανένας, αλλά χωρίς τούτους εν θα εγίνετουν τίποτε. Γιατί εν πα νάσαι ο παsh ακαδημαϊκός, πάλαι θέλει καθάρισμαν το γραφείον, άλλαμαν η λάμπα σου, σάσμαν η φουντάνα σου τζιαι κουβάλημαν το γραφείον σου. Κάποιος σου κάμνει τες βασικές δουλειές χωρίς τες οποίες εν μπορείς να λειτουργήσεις. Τούτοι οι ανθρώποι εν κυρίως απλοί, τίμιοι (με εξαιρέσεις φυσικά), έχουν τον δικόν τους ηθικό κώδικα, έχουν φιλότιμον. Εν το άλας της γης.

Advertisements
This entry was posted in Δουλειά οξά δουλεία and tagged , , , , , , . Bookmark the permalink.

9 Responses to Το άλας της γης

  1. Ο/Η Αππωμένη λέει:

    Μάριε, ήσουν όντως τυχερός που εγνώρισες τζιαι εσυναναστράφηκες με τούτους τους ανθρώπους, εν μεγάλο σχολείο.
    Γιατί τούτο που επρόσεξα εν ότι όσοι είμαστεν λιο μπλεγμένοι στα ακαδημαϊκά εν πολλα εύκολο να γινουμε αλαζονες.

  2. Ο/Η Helen λέει:

    Φίλε μου όσο σε ξέρω πάντα θα είσαι κόκος που το αλάτι της γης. Εμεγαλώσαμεν διαφορετικά και δύσκολα κάτι μπορεί να μας αλλάξει. Αλλά όλα αυτά που περιγράφεις είναι απίθανες εμπειρίες που θα σε κρατούν πάντα στη γη να ξέρεις πως είναι ο Άνθρωπος και Ποιός είναι… Εμένα πάντα με προσγειώνουν οι γονείς μου. Ότι και να κάμω, όπου και να πάω είναι το δικό μου άλας πάνω στη γη να με δείχνει από που ξεκίνησα….

    • Ο/Η marioscy λέει:

      Ελένη μου τζιαι μέναν οι γονιοί μου εν η αφετηρία μου τζιαι που τζείνους έπια τες αξίες μου-γι αυτόν τζιαι νιώθω άνετα με τούτον τον κόσμο-θυμίζουν μου τους δικούς μου με κάποιον παράξενο τρόπο. Εθκιάβασα το αφιέρωμαν σου στον παπά σας τζιαι οι γονιοί σου όπως τους περιγράφεις γενικά εν σαν τους δικούς μου ακριβώς

  3. Ο/Η ΙΩΝ λέει:

    Πρώτη φορά σε διαβάζω. Αρεσέν μου το κείμενον σου. Εσιεις δίκαιο. ΄Με τόσον άππωμαν τζιαι φαντασία γυρόν μας, μπραβο σου που δίνεις την αξία που αξίζει σε κάθε άνθρωπο.

  4. Ο/Η postbabylon λέει:

    polla wraia perigrafh, ethoroun tous mprosta mou.

    eshei enan tragoudi pou lalei «ki’olou tou kosmou to alati eisai esy»:-)

  5. Ο/Η Ζέτα λέει:

    Τυχαία πέρασα…
    Πολύ χαίρομαι που έκαμες τα χαμαλλίκια και σου εύχομαι από καρδιάς να τα θυμάσαι πάντα… γιατί από παsh ακαδημαϊκούς και καθηγητάρες έχει γεμίσει το νησί… και από το πολύ βάρος μπορεί και να βουλιάξουμε 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s